ಕೀರ್ತನೆ - 694     
 
ಜಯಜಯ ಶ್ರೀರಾಮ ನಮೋ । ಜಯ ಜಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ನಮೋ ಸಿರಿಯರಸನು ಶೃಂಗಾರವ ಮಾಡಿ । ಸಿರಿಗಂಧವನೆ ಹಣೆಗಿಟ್ಟು " ತರುಣ ತುಳಸಿ ವನಮಾಲೆಯ ಧರಿಸಿ । ಹರಿ ತುರುಕಾಯಲು ಹೊರಗೆ ಹೊರಟನು ಹೊತ್ತು ಹೋಯಿತು ತುರು ಬಿಡಿಯೆನ್ನುತ ಸಾತ್ತ್ವತ ನುಡಿದನು ಗೋಪಿಯೊಡನೆ || ತುತ್ತುರು ತುತ್ತುರು ತುರುತುರುಯೆನ್ನುತ | ಒತ್ತಿ ಸ್ವರಗಳನು ಪೊಂಗೊಳಲೂದುತ ವನಿತೆ ಸಟ್ಟುಗದೊಳು ಅಕ್ಕಿಯ ತೊಳಸಿ । ಒನಕೆಯಿಂದ ಓಗರ ಹದನೋಡಿ || ಮಿನುಗುವ ಸೀರೆಯ ತಲೆಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು | ವನಕೆ ಹೋಗಲೆಂದು ಹೊರಗೆ ಹೊರಟಳು ಹರಿಸ್ವರವೆನ್ನುತ ಒಬ್ಬಳು ಕೇಳಿ ನೆರೆಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕಡ ಕೇಳಿದಳು || ಒರಳು ಕೊಡುವಿರಾ ಅರಸಿನ ಅರೆದು ಮರಳಿ ಬೇಗ ತಂದೀವೆನೆನುತಲಿ ಹಸುವಿಗೆ ಇಟ್ಟಳು ಹಾಲು ಓಗರ | ಬಿಸಿಮಡ್ಡಿಯ ಗಂಡಗೆ ಚಾಚಿ ॥ ಸೊಸೆಯನು ಅಟ್ಟಿಸಿ ತೊತ್ತನು ಪಾಲಿಸಿ ಮೊಸರ ಕಾಸಿ ಹೆಪ್ಪ ಹಾಕಿದೊಳೊಬ್ಬಳು ಗಿಳಿಗೆ ಹಾಸಿದಳು ಹಾಸು ಮಂಚವನು । ಅಳಿಯನ ಪಂಜರದೊಳಗಿರಿಸಿ | ತಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ ಮಲಗಿಸಿ ತೊಟ್ಟಿ ಲೊಳಗೆ ಎಡೆಯನು ಮಾಡಿದಳೊಬ್ಬಳು ಅಟ್ಟವೆಂದು ಹತ್ತಿ ಅಗಳಿಯ ಮೇಲೇ ಇಟ್ಟಳು ಸಾದೆಂದು ಸಗಣಿಯನು | ಕಟ್ಟಬಾಯಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹಚ್ಚಿ । ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ಮರಿಸುತ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟಳು ಅಂಗನೆ ಚೌರಿಯು ಕಾಲಿಗೆ ತಗುಲಿಸಿ | ಮುಂಗೈಯಲಿ ತಾಳಿಯ ಬಿಗಿದು || ಸಿಂಗರ ಸರವನು ನಡುವಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ । ರಂಗನ ಸ್ಮರಿಸುತ ಹೊರಟಳೊಬ್ಬಳು ಕಟ್ಟಿ ಮುತ್ತಿನೋಲೆ ಮೊಣಕಾಲ್ಗಳಿಗೆ | ಗಟ್ಟಿ ಕಂಕಣವ ಕಿವಿಗಿಟ್ಟು || ತೊಟ್ಟಿಲೊಳಗೆ ಶಿಶು ಅಳುವುದ ಕಂಡು | ಕಟ್ಟಿದ ನೆಲುವನು ತೂಗಿದಳೊಬ್ಬಳು ತರುಣಿಯೊಬ್ಬ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಕಂಡು | ನೆರೆಮನೆ ಕೂಸೆಂದೆತ್ತ ಬರಲು || ಅರಿದಾವ ಗಾಳಿ ಸೋಕಿತೆನುತಲಿ | ಪುರಂದರವಿಠಲನು ನಗುತಿದ್ದನು ಸಖಿ