ಕೀರ್ತನೆ - 660     
 
ಜಯಮಂಗಳಂ ನಿತ್ಯ ಶುಭಮಂಗಳಂ ದುರುಳತಮ ವೇದವನು ಕದ್ದು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಇರಲವನ ಕೊಂದು ವೇದಾವಳಿಗಳ ಸರಸಿಜೋದ್ಭವಗಿತ್ತು ಸುರಮುನಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪೊರೆದ ಶ್ರೀ ಮತ್ತ್ಯಾವತಾರಿ ಹರಿಗೆ ಸುರರು ದೈತ್ಯರ ಕೂಡಿ ಸಿಂಧುವನು ಮಥಿಸುತ್ತಿರೆ ಗಿರಿಮುಳುಗಿ ಪಾತಾಳಕಿಳಿದು ಪೋಗೆ ಭರದಿಂದ ತಾ ಬಂದು ಗಿರಿಯ ಬೆನ್ನೊಳಗಾಂತು ಸುರರ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದ ಶ್ರೀ ಕೂರ್ಮ ಹರಿಗೆ ಭೂಮಿಯನು ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನೆಂಬ ದೈತ್ಯನು ಸುತ್ತಿ ಭೀಮವಿಕ್ರಮನು ಪಾತಾಳಕೊಯ್ಯೆ ತಾಮರಸಸಂಭವನು ಬಿನ್ನೈಸಲವನಳಿದು ಭೂಮಿಯನು ತಂದ ಶ್ರೀ ಭೂ ವರಾಹನಿಗೆ ಪರಮ ಭಾಗವತ ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಹಿರಣ್ಯಕನು ಪರಿಪರಿಯ ಭಾದೆಯಿಂದಲಿ ಪೀಡಿಸೆ ಕರುಣಾಳು ಕೋಪದಲಿ ದೈತ್ಯನುದರವ ಬಗೆದ ಶರಣ ರಕ್ಷಕನಾದ ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹಗೆ ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿ ಭೂಮಿಯ ಧಾರೆಯೆರೆಯಲು ಇಳೆಯನಳೆದವನ ಸುತಳಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಸಿಲುಕಿಭಕುತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಬಾಗಿಲವಕಾಯ್ದ ಶ್ರೀ ಬಲವಂತ ಹರಿ ವಾಮನಾವತಾರನಿಗೆ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಾರ್ಜುನನ ಸಂಹರಿಸಿ ಮುದದಿಂದ ಕೀರ್ತಿಯನು ಲೋಕದೊಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಪ್ರಾರ್ಥಿವಾಂತಕ ಬಾಹುಬಲದಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೆ ಆರ್ತಬಾಂಧವಗೆ ಭಾರ್ಗವ ರಾಮಗೆ ದಶರಥನ ಮನೆಯೊಳುದ್ಭವಿಸಿ ಆ ರಾವಣನ ದಶಶಿರವ ನೀಡಾಡಿ ಅವನನುಜಗೆ ವಸುಧಾಧಿಪತ್ಯವನು ಲಂಕೆಯೊಳಗವಗಿತ್ತ ಅಸಮವಿಕ್ರಮ ರಾಮಚಂದ್ರ ಹರಿಗೆ ಯದುಕುಲದಿ ತಾ ಬಂದು ಕೊಂದು ಕಂಸನನಂದು ಮುದದಿಂದ ಪಾಂಡವರನುದ್ಧರಿಸಿದ ಒದಗೆ ಕೌರವ ಬಲವ ಸಂಹರಿಸಿ ಪದವಿತ್ತು ಮುದದಿ ಮನ್ನಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹರಿಗೆ ತ್ರಿಪುರದ ಮೂರಾರಿಗಳ ಸತಿಯರ ಪತಿವ್ರತವ ಅಪಹರಿಸಿ ದಿವ್ಯ ಮೋಹಕರೂಪದಿ ತ್ರಿಪುರಹರಗಿಂಬಾಗಿ ಶಿವಗೆ ಕೀರ್ತಿಯನಿತ್ತ ಅಪರಿಮಿತ ಬುದ್ಧಾವತಾರ ಹರಿಗೆ ಕಲಿಯುಗದ ಕಡೆಯಲಿ ಖಳನೃಪರನೆಲ್ಲರನು ತುಳಿಸಿ ಕುದುರೆಯ ಖುರದ ಪುಟಗಳಿಂದ ಸುಲಭದಿಂ ನಡೆಸುತೀ ಕೃತಯುಗದ ಧರ್ಮವನು ಒಲಿದಂಥ ಕಲ್ಕಿಯವತಾರ ಹರಿಗೆ ಮಂಗಳ ಪದಂಗಳನು ಭಕ್ತಿಯಲಿ ಮೋಹನತ ರಾಂಗನೆಯರೆಲ್ಲ ರಾಗದಿ ಪಾಡುತ ಮಂಗಳಾತ್ಮಕಗೆ ಸಿರಿ ಪುರಂದರವಿಠಲಗೆ ಅಂಗನೆಯರೆಲ್ಲ ಆರತಿಯೆತ್ತಿರೆ