ಕೀರ್ತನೆ - 443     
 
ಹೊಯ್ಯಲೊ ಡಂಗುರವ -ಜಗ-| ದಯ್ಯನಯ್ಯ ಶ್ರೀ ಹರಿ ಅಲ್ಲದಿಲ್ಲವೆಂದು ಅಷ್ಟೈಶ್ವರ್ಯದ ಲಕುಮಿಯ ಅರಸೆಂದು । ಸೃಷ್ಟಿ - ಸ್ಥಿತಿ ಲಯಕರ್ತನೆಂದು || ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು ಹರಿ ಎನ್ನದವರೆಲ್ಲ | ಭ್ರಷ್ಟರಾದರು ಇಹ ಪರಕೆ ಬಾಹ್ಯರು ಎಂದು ಹರಿಯೆಂಬ ಬಾಲನ ಹರಹರ ಎನ್ನೆಂದು । ಕರುಣವಿಲ್ಲದೆ ಪಿತ ಬಾಧಿಸಲು || ತರಳನ ಮೊರೆ ಕೇಳಿ ನರಮೃಗರೂಪದಿ । ಹರಿಯನಿಂದಕನ ಸಂಹರಿಸಿದ ಮಹಿಮೆಯ ಕರಿ ಆದಿಮೂಲನೆ ಕಾಯೆಂದು ಮೊರೆಯಿಡೆ | ಸುರರನು ಕರೆಯಲು ಒಲ್ಲದಿರೆ ॥ ಗರುಡನನೇರದೆ ಬಂದು ಮಕರಿಯ ಸೀಳ್ದು ಕರಿರಾಜನ ಕಾಯ್ದ ಪರದೈವ ಹರಿಯೆಂದು ಸುರಪಗೊಲಿದು ಬಲಿಯ ಶಿರವನೊದ್ದಾಗಲೇ | ಸುರಸವು ಉದಿಸಿ ಶ್ರೀಹರಿಪಾದದಿ ॥ ಪರಮೇಷ್ಟಿ ತೊಳೆಯಲು ಪವಿತ್ರೋದಕವೆಂದು । ಹರ ತನ್ನ ಶಿರದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ ಮಹಿಮೆಯ ಮಾನಸಲಿಂಗಪೂಜೆಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಶಿವ ಬಂದು । ಬಾಣನ ಬಾಗಿಲ ಕಾಯ್ದಿರಲು | ದಾನವಾಂತಕ ಸಾಸಿರ ತೋಳ ಕಡಿವಾಗ । ಮೌನದಿಂದೊಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಶಿವನು ಎಂದು ಭಕ್ತಗೊಲಿದು ಭಸ್ಮಾಸುರಗೆ ಶಿವ ವರವಿತ್ತು | ಭಕ್ತನ ಭಯದಿಂದ ಓಡುತಿರೆ ॥ ಯುಕ್ತಿಯಿಂದಸುರನ ಸುಟ್ಟು ಶಿವನ ಕಾಯ್ದ | ಶಕ್ತನು ಶ್ರೀಹರಿ ಅಲ್ಲದಿಲ್ಲವೆಂದು ಗರಳಜ್ವಾಲೆಗೆ ಸಿರಿರಾಮ - ರಾಮನೆಂದು । ಸ್ಮರಿಸುತಿರಲು ಉಮೆಯರಸನಾಗ | ಕೊರಳು ಶೀತಲವಾಗೆ ಶಿತಿಕಂಠ ತನ್ನಯ | ಗಿರಿಜೆಗೆ - ರಾಮಮಂತ್ರವ ಕೊಟ್ಟ ಮಹಿಮೆಯ ಹರಬ್ರಹ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಸುರರನು ದಶಶಿರ | ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಸೇವೆಯ ಕೊಳುತಿರಲು || ಶರಧಿಯ ದಾಟಿ ರಾವಣನ ಸಂಹರಿಸಿದ । ಸುರರ ಲಜ್ಜೆಯ ಕಾಯ್ದ ಪರದೈವ ಹರಿಯೆಂದು ಜಗದುದ್ಧಾರನು ಜಗವ ಪೊರೆವನೀತ | ಜಗ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಳಯದಿ ಮುಳುಗಲಾಗಿ ॥ ಮಗುವಾಗಿ ಜಗವನುದ್ಧರಿಸಿ ಪವಡಿಸಿ ಮತ್ತೆ । ಜಗದ ಜನಕ ಪುರಂದರ ವಿಠಲನೆಂದು