ಕೀರ್ತನೆ - 366     
 
ಕೃಷ್ಣೇತಿ ಮಂಗಳಂ ದಿವ್ಯನಾಮ ಇಷ್ಟರಿಂದಲಿ ಭವಬಂಧನ ನಷ್ಟವಾಗಿ ಹೋಹುದೋ ನಾರದಮುನಿ ತಾನು ನರಕ ಪಟ್ಟಣಕೆ ಹೋಗಿ ವಾರೀಜನಾಭ ಎಂದು ಒದರಿದಾಗ ಘೋರ ಪಾತಕವೆಲ್ಲ ದೂರವಾಗಿ ಹೋಯ್ತು ಸೂರೆಯಾಯಿತು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವೆಲ್ಲ ಅಜಮಿಳನು ಈ ನಾಮ ಅಂತ್ಯಕಾಲಕೆ ಸ್ಮರಿಸೆ ನಿಜಪದವಿಯೈದಿದನು ನಿಮಿಷದಲಿ ॥ ಭುಜಗಭೂಷಣನು ತಾ ಶ್ರೀರಾಮನಾಮವ ನಿಜಕಾಂತೆಯನು ಕರೆದು ಉಪದೇಶವಿತ್ತ ಪಂಚಪಾಂಡವರನು ಪರಿಪಾಲಿಸಿತು ನಾಮ ಪಾಂಚಾಲೀ ಮೊರೆ ಕೇಳಿ ಪೊರೆಯಿತು ನಾಮ ॥ ವಂಚನೆ ಮಾಡಿ ಕೌರವರ ಮಡುಹಿ ನಿ - ಶ್ಚಿಂತೆಯಲಿ ಪಾಂಡವರ ಪಟ್ಟಗಟ್ಟಿದ ನಾಮ ಸರಸಿಯೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿ ಅರಿಯ ಬಾಧೆಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಕರಿರಾಜ ಹರಿಯೆಂದು ಮೊರೆಯಿಡಲು | ತ್ವರಿತದಿಂದಲಿ ಬಂದು ಕರಿಯನುದ್ಧರಿಸುತ ಕರಿರಾಜವರದನೆಂದೆನಿಸಿಕೊಂಡ ನಾಮ ಧ್ರುವ ತನ್ನ ತಂದೆ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೇರಲು ಪೋಗೆ ಅವನ ಮಲತಾಯಿ ಗರ್ಜಿಸಿದಳಾಗ ಧ್ರುವ ಸುಖಬಿಟ್ಟು ವನಕೆ ಪೋಗಿ ತಪ ಮಾಡಿ ಸವಿಯಾದಚಲಪದವ ಪಡೆದನಾಗ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ತನ್ನ ಮಗನ ಬಾಧೆಯ ಪಡಿಸೆ ಗಿರಿಯ ಶಿಖರದಿಂದಿಡಾಡಲು || ನರಹರೆ ನರಹರೆ ರಕ್ಷಿಸೆಂದನ್ನಲು ನರಸಿಂಹ ರೂಪದಿಂದವನ ಪಾಲಿಸಿದ ಕಂದನ ಅಪರಾಧವ ಕೇಳದೆ ನೃಪನು ತಾ ನಂದತಿ ದಾರುಣ ಕಡಹದೋಳು ಕೆಡಹೆ ಅಂದು ಸುಧನ್ವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೆಂದೆನಲಾಗಿ ಬೆಂದು ಕುದಿವ ಎಣ್ಣೆ ತಣ್ಣೀರಾಯಿತು ಅಸುರ ಬಾಧೆಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಅಶೋಕವನದಲಿ ಶಶಿಮುಖಿ ಬೀಜಮಂತ್ರವ ಜಪಿಸೆ || ಅಸುರನ ಕೊಂದು ಅಶೋಕವನವ ಬಿಡಿಸಿ ವಸುಧೀ ಸುತೆಯ ಸಲಹಿದ ರಾಮನಾಮ ಪರಿಪರಿ ಭಕ್ತರನು ಪಾಲಿಸಿತು ಈ ನಾಮ ಪರಮ ಮಂಗಲವು ಪಾವನವು ಈ ನಾಮ ॥ ಸುರರು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಸ್ತೋತ್ರ ಮಾಡುವ ನಾಮ ಧರೆಯೊಳು ಸಿರಿ ಪುರಂದರ ವಿಠಲ ನಾಮ