ಕೀರ್ತನೆ - 314     
 
ಬರಿದೆ ಹೋಯಿತು ಹೊತ್ತು - ಹರಿಯೆ | ಶರೀರವೆ ಸ್ಥಿರವೆಂದು ಮರೆತು ನಾನಿದ್ದೆನೊ ಆಸೆಯೆಂಬುದು ಎನ್ನ ಕ್ಷೇಶಪಡಿಸುತಿದೆ । ಗಾಸಿಯಾದೆನೊ ಹರಿಯೆ || ಶೇಷಶಯನನು ನೀನು ನಿನ್ನ ನಂಬಿದೆ ನಾನು | ನಾಶವಾಯಿತು ದಿನ ಮೋಸ ಹೋದೆನಯ್ಯ ಸತಿಸುತರೆಂದೆಂಬ ಅತಿ ಭ್ರಾಂತಿಗೊಳಗಾದೆ | ಮತಿಹೀನ ನಾನಾದೆನೊ || ಸತತ ನಿರಂತರ ಜಡದೇಹ ನಾನಾದೆ | ರತಿಗೆಳೆಯುತಿದೆ ಮನಸು ಹರಿಸರ್ವೋತ್ತಮನೆ ಪರರ ಸೇವೆಯ ಮಾಡಿ ಪರರನೆ ಕೊಂಡಾಡಿ | ಮರೆತೆನೊ ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನ | ಕರುಣದಿಂದಲಿ ಎನ್ನ ಕಾಯ್ದು ನೀ ಸಲಹಯ್ಯ | ಪುರಂದರ ವಿಠಲ ನಿನ್ನನೆ ನಂಬಿದೆ ನಾನು