ಕೀರ್ತನೆ - 174     
 
ಗುರುರಾಯರ ನಂಬಿರೋ-ಮಾರುತಿಯೆಂಬ ಗುರುರಾಯರ ನಂಬಿ ಬಿಡದೆ ಯಾವಾಗಲು | ದುರಿತವ ಕಳೆದು ಸದ್ಗತಿಯ ಪಡೆವರೆಲ್ಲ ವನಧಿಯ ಮನೋವೇಗದಿಂದ ಲಂಘಿಸಿ ಮಹಿ- ತನುಜೆಯ ಶೋಕತಾಪವ ಕಳೆದು ॥ ವನವ ಬೇರೊಡನೆ ಕಿತ್ತೀಡಾಡಿ ಎದುರಾದ ದನುಜರ ಸದೆದು ಲಂಕೆಯ ತನ್ನ ಸಖಗಿತ್ತ ಕೌರವ ಬಕ ಹಿಡಿಂಬಕ ಕೀಚಕರೆಂಬ | ಕ್ರೂರಸಂತತಿಯೆಲ್ಲ ನುಗ್ಗಲೊತ್ತಿ ॥ ಘೋರ ಪಾತಕಿ ದುಶ್ಯಾಸನ ರಕುತವ ಹೀರಿ ಮುದದಿ ಮುರವೈರಿಯ ಭಜಿಸಿದ ಜೀವೇಶರೊಂದೆಂಬ ದುರ್ವಾದಿಗಳ ಕು- ಭಾವಶಾಸ್ತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ತರಿದೋಡಿಸಿ || ಕೋವಿದರಿಗೆ ಸದ್ಭಾಷ್ಯ ಸುಧೆಯನಿತ್ತು ದೇವ ಪುರಂದರವಿಠಲ ಸೇವಕನಾದ